Malper/Anasayfa

M.Nureddin Yekta'nin sayfasina hoş geldiniz!..

 

Hayat ve Hatıralarım

Anneler günü münasebetiyle

Gün 11.11.1996 saat 12:05'de avukatım Hamza Yılmaz beni telefonla arayarak nerdesin dedi.

Bürodayım dedim.

Hemen çık sana 12,5 yıl ceza kestiler, yakalanma emrin çıkarıldı her an polis büroyu basabilir dedi.

Büromun kapısını kapattım ve hemen garaja (Mersin) gidip bir otobüsle Adana'ya vardım.

Adana garajında eve telefon açtım, çünkü annem her akşam pencerede oturur yolumu gözlerdi.

Her akşam saat 19:00 eve giderken onu pencerede bekler görürdüm.

Üç defa gözaltı ve birkaç ay hapiste olmam ona bu korkuyu vermişti. O yüzden eĝer birgün şu veya bu sebepten eve gitmeseydim saat 18:00 civarı onu arar haber verirdim gideceĝim saatı da söylerdimki telaşlanmasın.

Telefon açtım, telefona annem çıktı ve aramızda şöyle bir diyalog oluştu .

- Selamun aleykum anne!
- Aleykumusselam oĝlum nerde kaldın bugün?

- Anne, biliyorsun bu gün mahkemem vardı, mahkeme sonuçlandı ama bana iki yıl ceza kestiler, ben şimdi Ankara'ya gidiyorum, orda cezayı kaldırıp gelecem, olurki üç-dört hafta görüşemezsek merak etme olur mu anne?

Annem bu sözü duyunca birden sesi deĝişti, başladı aĝlamaya ve:
- Yok oĝlum bu kurtlar seni iki yıl ile bırakmazlar, sana aĝır ceza verdiler anlaşılan ve seninle görüşmemiz kaldı kıyamete" dedi ve tel elinden düştü.

İki aya yakın İstanbul'da kaldım taki yurtdışına çıkıncaya kadar. Kaldıĝım süre içerisinde sık sık arar halini sorardım.

Annem hasta yatakta yatıyordu. O telefondan sonra bir daha ayaĝa kalkamamış.

Makedonya'ya gelince postahaneye uĝradım ve eve telefon açtım, oĝlum telefona çıktı. Annemi sordum, "öldü" dedi. Bu sefer de tel benim elimden düştü.

O gece anneme bir şiir yazdım ve 21. yıla girdim bu şiiri her okuduĝumda ağlamışımdır, bugün yine göz yaşlarımla şiirimi okuyor ve zalimlere lanet diliyorum.

Sevgili anneciĝim!
Bugün annneler günü, herkes annesinin elini öper ona hediyeler ikram ederken, ben senden uzakta senin hasretinle mahzun ve muzdaribim, elini öpemez, sana bir gül uzatamıyorum, Rabbim seni affeylesin.
Sen de beni affeyle anne olur mu?

Ya Rabbim anaları aĝlatan, onları çocuksuz bırakan zalim ve yardımcılarını kahru perişan eyle.

Halkımızı bu perişan hale sokanlara, insanımızı öldürenleri, sebep olanları, yardım edenlerini narı cehennemde yak, onlar hem dünyada hem ahirette azabların en acısına mazhar olsunlar.

Ölenlerimizi af ve maĝfiret eyle, analarımızın mekanını cennet eyle.

Amin Ya Rabbel alemin

14.05.2017
M.Nureddin Yekta

Hayat ve Hatıralarım sayfasına dönebilirsiniz!